28112021
SLOGAN

Απόψεις

25 Ιουν 2021
617 Προβ.

ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ: Η Πολιτική Οικολογία θα έχει αυτόνομη θέση στην πολιτική σκηνή

 

Περισσότερα...

Άρθρο του Νίκου Παπαδάκη*

Σε βηματισμό συνεδρίου (10 - 11 Ιουλίου 2021) βρίσκεται το Πράσινο Κίνημα όπου θα τεθούν όλα τα μεγάλα ζητήματα που αφορούν το κόμμα και την Πολιτική Οικολογία. 

Σήμερα, σε συνθήκες «παγκοσμιοποιημένης» οικονομικής και πρωτίστως περιβαλλοντικής και κοινωνικής κρίσης, η Πολιτική Οικολογία έχει λόγο ύπαρξης περισσότερο από κάθε άλλη φορά.

Οι έννοιες: Οικολογία, Περιβάλλον και Ποιότητα Ζωής, οι έννοιες: Εκπαίδευση και Ευαισθητοποίηση των Πολιτών, οι έννοιες: Πολιτικές για την Αειφορία και τη Βιώσιμη Ευημερία των πολιτών αποκτούν κρίσιμη σημασία. Και τούτο γιατί σηματοδοτούν διεκδικήσεις, απαιτήσεις και ευαισθησίες που φιλοδοξούν να διαφοροποιήσουν ριζικά ή να ανατρέψουν μία αρνητική πραγματικότητα.

Οι έννοιες αυτές, με τους συνειρμούς τους, μας οδηγούν σε κριτικές σκέψεις και σε έντονες προβληματισμούς για τις συσχετίσεις ανάμεσα στην ανάπτυξη, τη φύση, τον πολιτισμό και τον άνθρωπο. Κάθε μέρα γίνεται συνείδηση και κτήμα των ανθρώπων ότι κάθε ανάπτυξη δεν είναι συνώνυμη με την πρόοδο. Είναι κάτι παραπάνω από εμφανές, ότι έχουμε χρέος να προτείνουμε και να προωθούμε μαζί με τους Πολίτες και κυρίως τους Νέους, Παρεμβάσεις,  Δράσεις και Λύσεις με τις εξής τρεις αιχμές:

1. Τo Γαλάζιο Κύκλο, που αναφέρεται στον κύκλο του Ύδατος ποσοτικά και ποιοτικά (δηλαδή τις Θάλασσες, τα Ποτάμια, τις Λίμνες, τους Υγροβιότοπους, τα αποθέματα με τα υδροφόρα δίκτυα).

2. Τον Πράσινο Κύκλο, που αναφέρεται στον κύκλο της Ενέργειας με τις μονάδες παραγωγής, τα δίκτυα μεταφοράς, τα δίκτυα και τα πρότυπα κατανάλωσης (ορυκτά, πετρέλαιο, φυσικό αέριο, πυρηνικά, εναλλακτικές πηγές και μορφές με την αξιοποίηση του ήλιου, του ανέμου, των ποταμών και των θαλάσσιων κυμάτων), των αστικών, περιαστικών και έξω-αστικών προβλημάτων με προτεραιότητα το έδαφος, τις Γεωργικές δραστηριότητες, τα Δάση, τα παράκτια και τα ορεινά οικοσυστήματα, την ατμοσφαιρική ρύπανση, την  ενεργοβόρα Βιομηχανική και την ρυπογόνο Επιχειρηματική Δράση, τα απόβλητα, τα απορρίμματα, τα πλαστικά, το θόρυβο, την ταυτότητα, τη φυσιογνωμία των πόλεων και των οικισμών.

3. Τον Κόκκινο Κύκλο, που αναφέρεται στον κύκλο της Βιοποικιλότητας και της απόλυτης προστασίας των σπάνιων και των υπό απειλή και εξαφάνιση ειδών της πλούσιας χλωρίδας και πανίδας στην Ξηρά και στις Θάλασσες.

Η  Αειφόρος Ανάπτυξη, η ανάπτυξη η οποία ικανοποιεί τις ανάγκες του παρόντος χωρίς να διακυβεύει την ικανότητα των μελλοντικών γενεών να ικανοποιήσουν τις δικές τους ανάγκες, αποτελεί μονόδρομο για το  μέλλον μας.

Η Πολιτική Οικολογία πρέπει να περάσει στην πολιτική πρακτική, όχι σαν ειδικός «τομέας» δημόσιας δράσης - όπως γίνεται μέχρι τώρα στη χώρα μας - αλλά ως συνολική ριζοσπαστική οπτική της κοινωνίας. Να προχωρήσει αυτόνομη και όχι ως «προστατευόμενη» πολιτικών δυνάμεων, με άλλες προτεραιότητες στη δράση τους.

 

* Ο Νίκος Παπαδάκης είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Πολιτικού Συμβουλίου του Πράσινου Κινήματος.

Περιφερειακός Σύμβουλος Αττικής, επικεφαλής της παράταξης “Αττική - Πράσινη Περιφέρεια” και εντεταλμένος σύμβουλος για θέματα Περιβάλλοντος.

Πρόεδρος του Πράσινου Ιδρύματος “Θεόφραστος”.

Περισσότερα...

 

 

 

 

ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ | Παίρνουμε Θέση---Η Πολιτική στην Πράξη

υποστηρικτές του ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ
                                                             

25 Ιαν 2021
999 Προβ.

Τα Πανεπιστήμια χρειάζονται ριζική αναδιάταξη και ΟΧΙ αστυνομία

Άρθρο του Νίκου Παπαδάκη* 

Περισσότερα...

Τo νομοσχέδιο Κεραμέως – Χρυσοχοΐδη για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση θέτει σε νέους κινδύνους και σε μεγαλύτερες απειλές τα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα από εκείνες που υποτίθεται ότι προσπαθεί να αποφύγει.

Πρώτα από όλα ενώ στα Πανεπιστήμια είναι επιτακτική ανάγκη θέσεις καθηγητών πανεπιστημίου, καθώς και θέσεις επιστημονικού, διοικητικού και τεχνικού προσωπικού, το νομοσχέδιο τους “δίνει” 1.000 θέσεις… αστυνομικών. Με αποτέλεσμα τα πανεπιστήμια να μείνουν με τεράστια κενά στη στελέχωσή τους. Υπενθυμίζεται ότι ενώ στην Ευρώπη, κατά μέσον όρο, ένας καθηγητής αντιστοιχεί σε 15 φοιτητές, στην Ελλάδα η αναλογία αυτή είναι ένας καθηγητής ανά 40 φοιτητές. 
Κατά δεύτερο ενώ κατά γενική ομολογία απαιτείται αύξηση της χρηματοδότησης των πανεπιστημίων για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις αυξημένες ανάγκες λειτουργίας τους, το νομοσχέδιο αυξάνει τη χρηματοδότηση του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Συγκεκριμένα δίνοντας 30 εκατομμύρια Ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 30% της συνολικής χρηματοδότησης των ΑΕΙ, για προσλήψεις όχι πανεπιστημιακών, αλλά των αστυνομικών που θα στελεχώσουν το ειδικό σώμα πανεπιστημιακής αστυνομίας. Έτσι αφήνονται τα πανεπιστήμια με τη μειωμένη χρηματοδότηση που τους επιβλήθηκε κατά τη διάρκεια ισχύος των μνημονίων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ΑΠΘ, του οποίου η σημερινή χρηματοδότηση έχει συρρικνωθεί στο 30% εκείνης που το πανεπιστήμιο ελάμβανε πριν το 2010.
Κατά τρίτο ενώ η Ακαδημαϊκή Κοινότητα ζητά μεγαλύτερη αυτοδιοίκηση, ώστε τα πανεπιστήμια να πάψουν να είναι κρατικά και να γίνουν, όπως παντού, δημόσια, το νομοσχέδιο συγκροτώντας πανεπιστημιακή αστυνομία και θεσμοθετώντας πειθαρχικές ρυθμίσεις χωρίς τη συναίνεση των πανεπιστημίων, ενισχύει μέχρι ασφυξίας τον κρατικό εναγκαλισμό. Ενώ δηλαδή η τριτοβάθμια εκπαίδευση για να λειτουργήσει αποδοτικά, να βελτιωθεί και να γίνει ανταγωνιστική διεθνώς, πρέπει να απαγκιστρωθεί από τη στενή κρατική επιτήρηση και να αποκτήσει ευελιξία και περισσότερη αυτοδιοίκηση, όπως συμβαίνει στα πανεπιστήμια του πολιτισμένου κόσμου, η κυβέρνηση, παραβιάζοντας τη συνταγματικά κατοχυρωμένη ακαδημαϊκή αυτοδιοίκηση ενισχύει την κρατική εξάρτηση, αναθέτοντας τη φύλαξη των πανεπιστημίων στην αστυνομία. Και ακόμη, προβλέποντας πειθαρχικές ρυθμίσεις και ποινές για πειθαρχικά παραπτώματα δια νόμου, εμποδίζει τα πανεπιστήμια να αποφασίζουν από μόνα τους για τα του οίκου τους, όπως το Σύνταγμα προβλέπει.
Κατά τέταρτο ενώ είναι κοινώς ομολογούμενη η ανάγκη εξορθολογισμού του αριθμού των εισαγομένων κάθε χρόνο στις πανεπιστημιακές σχολές και αντιστοίχιση του αριθμού αυτού με τις πραγματικές δυνατότητες των ιδρυμάτων, με την εισαγωγή μιας βαθμολογικής βάσης, οδηγούνται σε κλείσιμο χρήσιμα και στρατηγικού χαρακτήρα περιφερειακά τμήματα και μειώνεται στα τυφλά και χωρίς συναίνεση των διοικήσεων, κατά 20% ο αριθμός των φοιτητών.
Το πραγματικό πρόβλημα με τον αριθμό των εισαγομένων κάθε χρόνο στα πανεπιστήμια είναι ότι άλλον αριθμό φοιτητών δηλώνουν ότι μπορούν να εκπαιδεύσουν τα ίδια τα πανεπιστήμια, συνεκτιμώντας τις δυνατότητές τους σε προσωπικό, υποδομές και εξοπλισμό και εντελώς άλλον αριθμό εγκρίνει το υπουργείο. Αν υπολογίσει μάλιστα κανείς και την αύξηση του αριθμού των εισαγομένων λόγω μετεγγραφών, τότε ο συνολικός αριθμός φοιτητών στα μεγάλα κεντρικά πανεπιστήμια αυξάνει έως διπλασιασμού σε σχέση με τις πραγματικές δυνατότητές τους.
Κατά πέμπτο ενώ η Ακαδημαϊκή Κοινότητα απαιτεί εύλογα τη συμμετοχή των πανεπιστημίων στα εξεταζόμενα θέματα και στη βαρύτητα των μαθημάτων στις εισαγωγικές εξετάσεις, το νομοσχέδιο επιβάλλοντας μια ψευδεπίγραφη βαθμολογική βάση και χωρίς καμία εκπαιδευτική σημασία, επιδιώκει τη συρρίκνωση του φοιτητικού πληθυσμού στα δημόσια πανεπιστήμια. Κατευθύνοντας έτσι σημαντικό αριθμό φοιτητών στα αδιαβάθμητα, χωρίς αξιολόγηση και εκτός εθνικού εκπαιδευτικού συστήματος ιδιωτικά κολέγια τριετούς φοίτησης, τα επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχίων των οποίων  έχουν αναγνωριστεί ως ισότιμα με τις πενταετείς πανεπιστημιακές σπουδές.
Οι εισαγωγικές εξετάσεις στα ελληνικά πανεπιστήμια έχουν ένα μεγάλο πλεονέκτημα και ένα μεγάλο μειονέκτημα.
Το καλό είναι ότι είναι αδιάβλητες.
Το κακό είναι ότι είναι το μόνο σύστημα όπου τον αποφασιστικό χαρακτήρα για την επιλογή των υποψηφίων σε μια εκπαιδευτική βαθμίδα τον έχει το εκπαιδευτικό προσωπικό της… προηγούμενης.
Οι εισαγωγικές εξετάσεις είναι διαγωνισμός με συγκεκριμένο αριθμό εισαγομένων φοιτητών, οι οποίοι εισέρχονται στις πανεπιστημιακές σχολές κατά σειρά επιτυχίας. Η εφαρμογή βαθμολογικής βάσης σε ένα διαγωνισμό με κλειστό αριθμό εισαγομένων κατά σειρά επιτυχίας είναι λοιπόν απολύτως προσχηματική και δεν έχει κανένα εκπαιδευτικό χαρακτήρα και φυσικά δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση μέσον εξορθολογισμού του αριθμού των εισαγομένων. 

Κατά έκτο και σημαντικότερο, κατά τη γνώμη μου, στο νομοσχέδιο δεν υπάρχει μία τουλάχιστον στοιχειώδης πρόβλεψη για το μέλλον, που έρχεται πιο γρήγορα από ότι πιστεύουμε, ώστε οι νέοι πτυχιούχοι μας να μη μένουν άνεργοι μετά την αποφοίτησή τους. Ούτε καν η ενίσχυση και θεσμοθέτηση νέων τμημάτων που να άπτονται την 3η Βιομηχανική Επανάσταση με την ολοένα αυξανόμενη χρήση των Η/Υ, την ψηφιοποίηση και την αυτοματοποίηση της παραγωγής. Πόσο μάλλον της 4ης που χαρακτηρίζεται από την ευφυή εκμάθηση/αυτό-εκπαίδευση των ίδιων των Μηχανών (Machine Learning), την επιστήμη των Δεδομένων (Data Science) και την Τεχνητή Νοημοσύνη (Artificial Intelligence).
Στον κόσμο που έρχεται το κάθε αντικείμενο αποκτά τη δική του ηλεκτρονική ταυτότητα με δυνατότητα επικοινωνίας και ανταλλαγής δεδομένων με όλα τα υπόλοιπα (το λεγόμενο διαδίκτυο των πραγμάτων - internet of things).
Εκτιμάται ότι η χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης στις μηχανές και η είσοδος των ρομπότ στην αγορά εργασίας θα οδηγήσει σε απώλεια 800 εκατ. θέσεων εργασίας μέχρι το 2030, που αντιστοιχεί στο 20% του παγκόσμιου εργατικού δυναμικού σήμερα. Κυρίως θα επηρεαστούν οι εργαζόμενοι με χαμηλή εξειδίκευση. Σύμφωνα με έρευνες, ήδη το 65% των νέων πτυχιούχων αναζητεί εργασία σε ειδικότητες που εκλείπουν. Οι επιχειρήσεις αναζητούν εργαζόμενους με ψηφιακές δεξιότητες σε ποσοστό 70%, ενώ ένας στους τρεις εργαζόμενους δεν διαθέτει καμία. Η Ελλάδα κατατάσσεται 26η μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε. σε ψηφιακούς δείκτες.

Η Παιδεία και η Τριτοβάθμια εκπαίδευση χρειάζονται μία ριζική αναδιάταξη με το βλέμμα στο μέλλον, στην οποία δεν έχει καμία θέση η Αστυνομία στα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα.

*Ο Νίκος Παπαδάκης είναι
- Μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ
- Πρόεδρος του ΔΣ του Πράσινου Ιδρύματος "Θεόφραστος"
- Επικεφαλής της παράταξης ΑΤΤΙΚΗ ΠΡΑΣΙΝΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
- Περιφερειακός Σύμβουλος Αττικής

29 Δεκ 2020
1443 Προβ.

Τάκης Σιγάλας: Οι Δημοκρατικοί πολίτες αναζητούν μια Νέα Πρόταση!

Περισσότερα...

Περισσότερα...

γράφει ο Παναγιώτης Σιγάλας, π. Μέλος του Τομέα Κινητοποίησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ

Η συγκυρία είναι κατάλληλη, η πανδημία έχει προετοιμάσει τις δημιουργικές δυνάμεις  της χώρας και τις κοινωνίας και έχει με τον πιο περίπλοκο αλλά και πιο απλό μηχανισμό, διαχωρίσει το προοδευτικό από το αντιδραστικό, τις δυνάμεις της προόδου από τις δυνάμεις της οπισθοδρόμησης.

Μένει βέβαια να έλθει η Νέα Πρόταση!

Μπορεί να έλθει από τον έναν, τον μοναδικό και τον ευρύ χώρο που έχει μάθει να σκέπτεται, να συσκέπτεται, να δημιουργεί για το κοινό καλό, έχει μάθει να αναδεικνύει μέσα από συζητήσεις και δημοκρατικές διαδικασίες ηγεσίες και να φέρνει Νέες Προτάσεις και νέες απαντήσεις στα επίκαιρα δημόσια ερωτήματα. Για να πάμε στο μετά, να πάμε μπροστά, να πάμε προς τα εκεί που δείχνει και απαιτεί η συγκυρία και όχι προς τα εκεί που δείχνει ο αναχρονισμός των δήθεν και ο εσμός των «τεμπέληδων της εύφορης κοιλάδας»   Γίνονται δημόσια (αλλά και μυστικές ιδιωτικά) συζητήσεις για  την συγκρότηση «μιας συμμαχίας προοδευτικών κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων".

Οι σκέψεις και οι συζητήσεις εκκινούν όμως από λάθος βάση και έχουν έναν κοινό σκοπό: την διάσωση των ενδιαφερομένων από τις πολιτικές εξελίξεις. Ο Αλέξης Τσίπρας, ο Γιώργος Παπανδρέου και η Φώφη Γεννηματά μοιάζει να συγκλίνουν απόλυτα σ αυτό: Την πολιτική διάσωση!

Η σαρωτική πρωτοκαθεδρία του Κυριάκου Μητσοτάκη παρά τις απανωτές κρίσεις που μετρίως αλλά με κανονικότητα και επιδεξιότητα διαχειρίστηκε η κυβέρνηση του, εξελίσσεται σε απειλή για κάποιους που ονειρεύονται ακόμη την παραμονή τους στην ηγεσία των κομμάτων τους ή κάποιους που ονειρεύονται επιστροφή στην διακυβέρνηση! Βέβαια μόλις που συγκρατούνται στις δημοσκοπήσεις τα ποσοστά στου Σύριζα από την κατάρρευση, χωρίς καν να έχει ξεδιπλωθεί ακόμη η πολιτική και η δικαστική διασαφήνιση στα εκκρεμή θέματα που απειλούν να κολάσουν πολιτικά και ποινικά ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς για τις μεμπτές δράσεις και ζητήματα της παρά φύση διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που έρχονται στην δημοσιότητα, και κυρίως πριν να υπάρξει στην πολιτική σκηνή μια συνταρακτική Νέα Πρόταση, που θα εμπνεύσει και θα διεγείρει τους νέους και το εκλογικό σώμα.

Θα έλθει και από πού αυτή η πρόταση και πρωτοβουλία? Αν διαβάσει κανείς με επιμέλεια τις δημοσκοπήσεις, μπορεί να διακρίνει τα σημάδια της και να προβλέψει την επερχόμενη Νέα Πρόταση! Πρώτοι βέβαια την οσμίστηκαν, όσοι θα απειληθούν άμεσα από αυτήν και γι΄ αυτό ονειρεύονται συμμαχίες πολιτικών δυνάμεων, εν όψει και του συστήματος της απλής αναλογικής που θα δοκιμάσει την χώρα στις επόμενες εκλογές…

Ο χώρος του ΠΑΣΟΚ συστήθηκε και απετέλεσε διαχρονικά μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες μια προοδευτική συνεργασία πολιτών που συνέκλιναν στις παραδοχές του τι είναι προοδευτικό, τι είναι πατριωτικό, τι είναι επιθυμητό, με ποιες διαδικασίες, με ποια μέσα, και σε ποιον δρόμο;

Υπάρχουν τέτοιες συζητήσεις και παραδοχές σήμερα;

 Θεωρείται σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ μετά την σκοτεινή διακυβέρνηση του, προοδευτική δύναμη; Είναι μήπως πατριωτική δύναμη; Αποκηρύσσει τον λεγόμενο δημοκρατικό συγκεντρωτισμό; Ομολόγησε ποτέ την σκοτεινή κατασυκοφάντηση του ΠΑΣΟΚ για να πάρει την θέση του στο εκλογικό σώμα;

Αποτελεί σήμερα το ΚΙΝΑΛ σημείο συνάντησης των προοδευτικών πολιτών;

 Εφαρμόζει στο εσωτερικό του τις δημοκρατικές διαδικασίες που αποτέλεσαν διαχρονικά τον απόλυτο στόχο και μοναδικό κανόνα λήψης αποφάσεων και επιλογής ηγεσιών του ΠΑΣΟΚ;

 Γνωρίζει κανείς σήμερα τι είναι το ΚΙΝΑΛ, και τι είναι το ΚΙΔΗΣΟ; Γνωρίζει κανείς ποια και πόση σχέση απέμεινε και έχουν με το ΠΑΣΟΚ; Διαφωνεί κανείς σήμερα ότι είναι μόνο ένα σημείο συνάντησης συμφερόντων με βάση το «κληρονομικό δίκαιο», την νομενκλατούρα και τον νεποτισμό; Ποια συνεργασία λοιπόν μπορεί να γίνει με τις δυνάμεις του δήθεν, με τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΙΝΑΛ πριν όλα αυτά ξεκαθαρίσουν και πριν επέλθει ουσιώδης κάθαρση; Θα είναι πριν τις εκλογές με μορφή μετώπου; Θα είναι μετά τις εκλογές στην προσπάθεια σχηματισμού κυβέρνησης;

Ποιοι και πόσοι πολίτες θα εμπνευστούν και θα υποστηρίξουν ένα τέτοιο εγχείρημα που η μόνη συγκολλητική ουσία του θα είναι το σύστημα της απλής αναλογικής και η διάσωση των ηγεσιών τους;

Αυτά και άλλα πολλά ερωτήματα απασχολούν τους δημοκρατικούς πολίτες που ασφυκτιούν στην δεδομένη συγκυρία και αναζητούν ανάσες και λύσεις βγαλμένες μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες και στοχεύσεις ουσίας για το μέλλον, για το γενικό καλό και την ευημερία των πολιτών!

Οι Δημοκρατικοί πολίτες αναζητούν μια Νέα Πρόταση! 

Πραγματικά πιστεύω ότι η λύση μπορεί να έλθει πάλι από το ΠΑΣΟΚ ή έστω από τις δυνάμεις και την δεξαμενή σκέψης του ΠΑΣΟΚ! Από τους νέους!Η χώρα πρέπει να γυρίσει σελίδα έχοντας για τα καλά εξοκείλει με διαστρεβλώσεις εννοιών, με βολικές παραδοχές κομμάτων, στελεχών, συνδικαλιστών και οικονομικών παραγόντων!

Την ώρα που -αλλού- ο πολιτισμός, η παιδεία, η οικονομία και η κοινωνία έβρισκαν, διέξοδο στην ανάπτυξη, οι δικές μας δυνάμεις εγκλωβίστηκαν στην βολή του εύκολου και του επιδερμικού!

Μια Νέα Πρόταση είναι η απόλυτα αναγκαία συνθήκη! Ένας πολιτικός σχηματισμός που θα οραματιστεί μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες και συζητήσεις το νέο πρόγραμμα μετάβασης από το χθες στο αύριο, από την οικονομική διαστροφή στην οικονομική ανάπτυξη, μια πρόταση βάθους και ευρυχωρίας που θα στοχεύσει στην ανταγωνιστική οικονομία, με ότι πλεονέκτημα έχει ή μπορεί να αποκτήσει η χώρα στον πρωτογενή τομέα, στην μεταποίηση, τις υπηρεσίες, τον εκσυγχρονισμό, στην νέα ψηφιακή εποχή.

Μια νέα πρόταση που θα επιστρατεύσει, θα συγκροτηθεί και θα συμπεριλαμβάνει  όλες τις δυνάμεις, όλη την γνώση και όλο το προσωπικό που κατάφερε η χώρα με όλες τις δυσκολίες να καλλιεργήσει και που σήμερα μένει αναξιοποίητο ή υποαπασχολείται στην χώρα μας ή προσφέρει απλόχερα τις υπηρεσίες του, ξενιτεμένο στις χώρες υποδοχής και φιλοξενίας του.

Η συγκυρία είναι κατάλληλη, η πανδημία έχει προετοιμάσει τις δημιουργικές δυνάμεις  της χώρας και τις κοινωνίας και έχει με τον πιο περίπλοκο αλλά και πιο απλό μηχανισμό, διαχωρίσει το προοδευτικό από το αντιδραστικό, και τις δυνάμεις της προόδου από τις δυνάμεις της οπισθοδρόμησης.

Μένει βέβαια να έλθει η Νέα Πρόταση!

Μπορεί να έλθει από τον έναν, τον μοναδικό και τον ευρύ χώρο που έχει μάθει να σκέπτεται, να συσκέπτεται, να δημιουργεί για το κοινό καλό, έχει μάθει να αναδεικνύει μέσα από συζητήσεις και δημοκρατικές διαδικασίες ηγεσίες και να  φέρνει Νέες Προτάσεις και νέες απαντήσεις στα επίκαιρα δημόσια ερωτήματα.

Για να πάμε στο μετά, να πάμε μπροστά, να πάμε προς τα εκεί που δείχνει και απαιτεί η συγκυρία και όχι προς τα εκεί που δείχνει ο αναχρονισμός των δήθεν και ο εσμός των «τεμπέληδων της εύφορης κοιλάδας»

 

24 Ιουν 2020
1485 Προβ.

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

 

Περισσότερα...

γράφει ο Μάριος Στατήρας

Με αφορμή την μέχρι τώρα ,αλλά και την επερχόμενη κρίση της οικονομίας λόγω του κορονοιού, από πολλούς οικονομολόγους τέθηκε ο προβληματισμός για το μοντέλο της ελληνικής οικονομίας….

Από τα τέλη της δεκαετίας του 70 αλλά κυρίως τη δεκαετία του 80 ξεκίνησε ένας μετασχηματισμός της ελληνικής οικονομίας σε πολύ μεγάλο ποσοστό κυρίως στο αγροτικό και τον τομέα της μεταποίησης που οδήγησε στον τουρισμό, την εστίαση και τις υπηρεσίες…. Αυτό κατά την γνώμη μου αλλά και πολλών άλλων ήταν αποτέλεσμα εσωτερικών και εξωτερικών παραγόντων. Στους εσωτερικούς θα πρέπει να αναφερθούν τόσο ο παράγοντας αστυφιλίας που έφτασε στο τέλος του μετά την κορύφωση του τις δύο προηγούμενες δεκαετίες όσο και οι αλλαγές κοινωνικών προτύπων σαν αποτέλεσμα της ευμάρειας και της ανάπτυξης της παιδείας και του πολιτισμού. Στους εξωτερικούς είναι οι επιδοτήσεις της τότε ΕΟΚ και κυρίως τα χρηματοοικονομικά προγράμματα των επόμενων δεκαετιών που είχαν καθαρό στόχο για λόγους ανταγωνιστικούς από τους άλλους εταίρους την μείωση αν όχι ακομα και την εξαφάνιση των προαναφερθέντων τομέων κι ακόμα της κτηνοτροφίας και της αλιείας. Είναι πολύ πρόσφατα ως παραδείγματα η προσπάθεια για μείωση της δραστηριότητας της ελληνικής ναυτιλίας ως αποτέλεσμα των μνημονίων(βλ.2015) και το ακόμα πιο πρόσφατο, η επιδότηση για την ολική καταστροφή ξύλινων σκαριών που οδηγεί στον αφανισμό των μικρών αλιέων…. Τελικά έφτασε ο Τουρισμός να είναι ο μοναδικός στυλοβάτης της οικονομίας και ο ισχυρότερος ζωοδότης του ΑΕΠ. Για να μην υπάρχει ισοπέδωση των πάντων, πρέπει να τονιστεί η ανάπτυξη των υποδομών της χώρας με τον πακτωλό χρημάτων που δόθηκαν από την Ευρώπη και εισρεύσανε στον κατασκευαστικό τομέα , με την σημείωση όμως πως κι εδώ τα χρήματα πολλές φορές κατασπαταλίστηκαν. Ας μείνουμε όμως στον θέμα μας που είναι το μοντέλο της οικονομίας βασισμένο στον τουρισμό κι όχι η εξέταση των θετικών κι αρνητικών της Ευρωπαικής Ένωσης που εκ πρώτης _επιφανειακής- ματιάς οδηγεί σε θετικό ισοζύγιο…..

Διανύοντας την εποχή της καραντίνας λόγω κορονοιού και διαβλέποντας την επόμενη μέρα, είναι επιτακτική ανάγκη, να εξεταστεί ή αναθεώρηση του μέχρι τώρα οικονομικού μοντέλου της χώρας. Θα πρέπει να δοθεί έμφαση στον αγροτοκτηνοτροφικό τομέα έτσι ώστε η χώρα να δημιουργήσει όχι μόνο διατροφική επάρκεια για την ίδια αλλά να αυξήσει και τις εξαγωγές της σε αυτόν. Το ίδιο και στον τομέα της αλιείας. Η επερχόμενη αύξηση της ανεργίας σε επαγγέλματα που άπτονται του τουρισμού και της εστίασης δημιουργούν πρόσφορο έδαφος σε αυτούς τους ανθρώπους να μεταστραφούν στην γεωργία και την κτηνοτροφία. Επίσης η αντιστροφή του brain drain με την επιστροφή λαμπρών επιστημόνων στην χώρα δίνει ένα καθαρό πεδίο ανάπτυξης καινοτόμων επιχειρήσεων και στον τομέα της μεταποίησης και των μικρομεσαίων βιοτεχνιών από την παρασκευή υγειονομικών προϊόντων μέχρι υποσυστημάτων τεχνολογίας.

 Για να γίνουν όμως όλα αυτά θα πρέπει το κράτος να σταθεί αρωγός κι όχι τροχοπέδη στην δημιουργία λαικού καπιταλισμού κι όχι νεοφιλελεύθερου ευνοώντας τους μικρομεσαίους κι όχι τις πολυεθνικές υπακούοντας στις εντολές των Βρυξελλών και του Βερολίνου…Από την  άλλη ,ο πολίτης μέσα από την κρίση,τα θετικά και τις ευκαιρίες που γέννησε θα πρέπει να αντιληφθεί πως ούτε εύκολες, ανέξοδες και «τεμπέλικες λύσεις» υπάρχουν ούτε λεφτόδεντρα…

Τα χρόνια που έρχονται θα είναι δυσκολότερα από την δεκαετία των μνημονίων…Η υπευθυνότητα τον καιρό της καραντίνας ας γίνει η κινητήριος δύναμη για ένα ισχυρό κι αυτάρκη μοντέλο οικονομίας της χώρας….

 

11 Νοε 2017
4577 Προβ.

Κανίβαλοι ποντικοί – κανίβαλοι πολιτικοί και πολίτες;

 

γράφει ο  Ευάγγελος Αθανασιάδης*

Περισσότερα... 

 

            Ας ασχοληθούμε σήμερα, αρχικά, με μία χαλαρή περιγραφή ζωολογίας.

Όπως είναι γνωστό, o χοίρος και το Ινδικό χοιρίδιο (θα λέγαμε ένα είδος ποντικιού), είναι τα καλύτερα πειραματόζωα, για κάθε είδους έρευνα, όπως η φαρμακολογία, η γενετική και η χειρουργική.

            Αυτό, γιατί το 99% των γονιδίων του ανθρώπου, προσομοιάζουν με του χοίρου και του ποντικιού.

            Το κυριότερο μέσο μετάδοσης πληροφοριών, στην κοινωνία των ποντικιών, είναι τα ούρα. Είναι συνηθισμένη μέθοδος στα ζώα, σκυλιά, λιοντάρια κλπ, που με αυτό τον τρόπο ορίζουν και σημαδεύουν τις περιοχές τους.

            Για την αντιμετώπιση μιας αποικίας ποντικιών χρησιμοποιούμε συνήθως «δολώματα».

            Η κοινωνία των ποντικιών έχει αναπτύξει μεθοδολογία, κατά την εξεύρεση τροφής, που βάζουν πρώτα τα πιο καχεκτικά ή τα πιο κουτά ή τα γέρικα ή τα άρρωστα, να δοκιμάζουν πρώτα. Εάν διαπιστώσουν ότι δεν έπαθαν κάτι, τρώνε και τα υπόλοιπα. Σε αντίθετη περίπτωση δεν τρώει κανένα.

            Η ακτίνα δραστηριοτήτων των ποντικιών, είναι περί τα 50 μέτρα γύρω από τη φωλιά τους. Αν πάρουν μήνυμα ότι το περιβάλλον είναι αφιλόξενο, φεύγουν εγκαταλείποντας τη περιοχή.

            Αν ο άνθρωπος πιάσει το «δόλωμα» με το χέρι του, αυτό το αντιλαμβάνονται με την μυρωδιά και δεν το τρώνε. Τα καλά «δολώματα» ενεργοποιούνται και έχουν το δηλητηριώδες αποτέλεσμα, όχι όταν το φάνε, αλλά όταν πιούν νερό. Αυτό έχει σαν συνέπεια να μην γίνεται κατανοητό, ότι το θανατηφόρο αποτέλεσμα προέρχεται από το δόλωμα, αλλά από το νερό και ως εκ τούτου, η περιοχή χαρακτηρίζεται σαν ακατάλληλη για ζωή και την εγκαταλείπουν.

            Σε χώρες με περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες, αναπτύχθηκε η μέθοδος του «κανίβαλου ποντικιού», με πολύ καλό αποτέλεσμα. Θα λέγαμε άριστα.

            Πως λειτουργεί αυτή η μέθοδος; Μέσα σε ένα βαρέλι, βάζουν ένα ποντίκι. Το ταΐζουν με χοιρινό κρέας (συγγενές προς το κρέας του ποντικού). Στη συνέχεια βάζουν και ένα δεύτερο ποντίκι. Ακολούθως, διακόπτουν την τροφή. Σε κάποια στιγμή και με σύμβουλο την πείνα, το ισχυρότερο κανιβαλίζει το άλλο. Αφού του δώσουν ξανά ικανοποιητική τροφή, χοιρινού κρέατος για να δυναμώσει, το αφήνουν ελεύθερο.

            Το ποντίκι «κανίβαλος», επιστρέφει στη κοινωνία του. Με τα ούρα του μεταδίδει την πληροφορία, ότι υπάρχει κανίβαλος ανάμεσά τους. Ταυτόχρονα βρίσκει εύκολη τροφή, τρώγοντας τα ασθενέστερα και επαυξάνοντας έτσι την πληροφορία του «κανιβάλου».

            Η κοινωνία των ποντικιών, εισπράττει επαναλαμβανόμενα αυτό το μήνυμα, θεωρούν αφιλόξενο και επικίνδυνο το περιβάλλον και εγκαταλείπουν την περιοχή. Ο «κανίβαλος» όμως ακολουθεί και αυτός, με αποτέλεσμα, η οδός να σημαίνεται με το μήνυμα του «κανίβαλου» και να μην μπορεί να ακολουθηθεί αντιστρόφως. Έτσι η κοινωνία των ποντικιών, απομακρύνεται αενάως, μέχρι να εξαλειφθεί από μόνη της……

 Αυτή η μέθοδος δημιουργίας «κανίβαλων» σε μια κοινωνία ανθρώπων και συγκεντρωτικά, θα μπορούσε να εφαρμοστεί άραγε, ως πείραμα? Ίσως με την επωνυμία «Δόγμα του Σοκ»? Σε μια ανθρώπινη κοινωνία?

Μια κοινωνία, που επί 40 και πλέον χρόνια τη τάιζαν «χοιρινό κρέας» οικονομικής ευμάρειας, στην τελευταία 7ετία την άφησαν νηστική. Θα μπορούσε να έχει μεταμορφωθεί σε κοινωνία κανίβαλων μέχρι να εξαλειφθεί από μόνη της?

            Αν ΝΑΙ, τότε σίγουρα και μέσα στην ανεκτικότητα της Δημοκρατίας, προσπαθούν να παραμείνουν αφανείς και να χωρίς γίνουν αντιληπτοί, να ολοκληρώσουν το κανιβαλικό έργο τους.

            Ίσως ένας τρόπος, να είναι η δημιουργία ενός «νέου» πολιτικού ρεύματος, κάπου ανάμεσα στα δυο προεξέχοντα κόμματα, ώστε να παραμείνουν στην αφάνεια, παραλλαγμένοι και σε απόκρυψη, μέχρι να πετύχουν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Την εξάλειψη της κοινωνίας. Τον αφανισμό της, αποκομίζοντας οφέλη φιλοδοξίας, ματαιοδοξίας, αρχομανίας, εγωκεντρισμού, δλδ στείρας φιλαυτίας, όπως και οικονομικά.

            Όμως πως αυτό το «νέο» πολιτικό ρεύμα, δεν θα δείξει ότι απαρτίζεται αποκλειστικά από «κανίβαλους» και ζόμπι πολιτικούς και πολίτες ?? Ίσως με τον εφελκυσμό πολλών ψηφοφόρων, ώστε να συγκροτηθεί μία κρίσιμη μάζα, για την διαβίωση και την αφάνεια  τους (καχεκτικά, κουτά, γέρικα ή άρρωστα).

Ποιοι όμως θα αποτελούν την κρίσιμη μάζα:

-ο καχεκτικός στην μνήμη πολίτης, που δεν θυμάται ποιός είναι ο υπεύθυνος για τα δεινά του

-ο κουτός πολίτης, που δεν κατάλαβε ποιός είναι ο υπεύθυνος.

-ο γέρικος, που μένει κολλημένος στο παλιό, παλαιοκομματικός.

-ο άρρωστος, ο εθισμένος, που μένει κολλημένος στο λάθος.

            Πως άραγε θα γίνει ο εφελκυσμός (200.000 και άνω, ίσως είναι επιτυχία) ικανοποιητικού αριθμού?? Είναι άραγε «τα ασθενή ή τα κουτά ή τα γερασμένα ή τα άρρωστα», τόσα ή πολύ παραπάνω??

            Ένα απλοϊκό τέχνασμα είναι η υποψηφιότητα πολλών, όπως πχ εννέα. Έχοντας προϋπόθεση ότι ο καθένας, εφελκύει από 25.000-40.000, τους συνήθεις ψηφοφόρους του. Αυτό σε συνδυασμό με τον έμφυτο ανθρώπινο ανταγωνισμό-συναγωνισμό των υποψηφίων, ο αριθμός 270.000 είναι εφικτός. Δύσκολα μεν αλλά εφικτός. Ένας τέτοιος αριθμός εκλογέων παρέχει, κάλυψη και παραλλαγή των κανιβάλων πολιτικών-πολιτών για να συνεχίσουν, στο αποδεδειγμένα στη θεωρία αλλά και στη πράξη «κανιβαλισμό» της κοινωνίας, αενάως μέχρι εξαλείψεως αυτής.

            Σαφώς και τα παραπάνω δεν έχουν σχέση με τη δική μας κοινωνία, τη χώρα μας, αλλά ούτε και με τις εκλογές του αποκαλούμενου νέου κόμματος με την ονομασία κεντροαριστερά.

            Εμείς σε οποιαδήποτε νέα προσπάθεια θα ευχόμαστε Καλή Επιτυχία και με τη προσδοκία να εκφράσει κάτι πραγματικά νέο.

 

Κ Α Λ Η   Ε Π Ι Τ Υ Χ Ι Α

 

(*) Ο Ευάγγελος Αθανασιάδης είναι Συνταγματάρχης ε.α

     Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ απο το Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείου Ειδήσεων

Συντάκτης και Aρθρογράφος. Ελεύθερα οι απόψεις σας!

Στείλτε τα άρθρα σας και τις απόψεις σας. Ελεύθερα, χωρίς περιορισμό λέξεων, ιδεολογικούς, πολιτικούς φραγμούς. Κοινοποιώντας τους προβληματισμούς μας κάτι θα αλλάξει!

 

ΜΕΝΟΥΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΣ

Πρωτοσέλιδα ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΠΡΟΒΛΕΨΗ ΚΑΙΡΟΥ

booked.net

ΚΙΝΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Ελληνική Αστυνομία - Υπ. ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ του ΠΟΛΙΤΗ - Δελτίο Κυκλοφορίας

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΤΡΟΧΑΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ - Θ.Ε.Π.Ε.Κ.

Δελτίο Κυκλοφορίας - ΑΘΗΝΑ

 

ΑΚΟΥΣΤΕ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ

Listen on myTuner radio!Listen of myTuner Radio!

ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ

Ταινίες στην Τηλεόραση

ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ

Όλοι οι Γιατροί στην Αθήνα | doctoranytime