22 Δεκ 2011
1160 Προβ.

Να παραμεριστούν οι φιλοδοξίες όλων!

b_150_100_16777215_00_images_stories_sel03.jpg

Να παραμεριστούν οι φιλοδοξίες όλων!

ΕΙNAI ΚΟΙΝΗ και πάνδημη η διαπίστωση ότι η πόλη μας, εκτός από την οικονομική, αντιμετωπίζει πλέον και βαθιά  πολιτική κρίση, διττά οφειλόμενη τόσο στην γενικότερη πολιτική κατάσταση, όσο και στις προσωπικές φιλοδοξίες –και αδιέξοδα- συμπολίτευσης και αντιπολιτευομένων.

Η απουσία ισχυρής πολιτικής κατεύθυνσης στη διακυβέρνηση της πόλης μας επισημαίνεται σήμερα ακόμη και από αρκετούς δημοτικούς συμβούλους  της διοικούσας παράταξης. Ένας τους ήδη ανεξαρτητοποιήθηκε. Και άλλοι είναι φανερό, ότι ασκούν ισχυρές πιέσεις στο Δήμαρχο, αποκαλύπτοντας με τον τρόπο αυτό τη βαθιά απογοήτευσή τους για κάποιες κάκιστες διοικητικές επιδόσεις του. Πιέσεις που διαφαίνονται είτε δια της ψήφου τους είτε δια των παλινωδιών της διοίκησης σε διάφορα θέματα.

 

Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ είναι εξίσου φανερό ότι ψάχνει ακόμα το δικό της βηματισμό. Με έκδηλη την αγωνία της να αποχρωματιστεί από το κεντρικά καταρρέον «πράσινο» πολιτικό υπόβαθρό της, το μόνο που καταφέρνει είναι να στερείται πλέον ιδεολογικού στίγματος, αφού ουδείς από τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους μπορεί να διακρίνει  πλέον όσα τον ένωναν μαζί της. Σε αντιστάθμισμα οι τρεις αρχηγοί, προβάλουν μια «μπακαλίστικη» λογική ελπίδας νίκης μέσω συνάθροισης των ποσοστών των τριών παρατάξεών τους, ψελλίζουν θεωρίες «ανεξαρτησίας» διανθισμένες με τις κορώνες «προοδευτικότητας» που ξέρουν να επικαλούνται, αναλώνονται ακόμα στην αγωνιώδη κούρσα της εσωτερικής επικράτησης ανάδειξης αρχηγού. Παράγουν μηδενικό αντιπολιτευτικό έργο, αρκούμενοι να βαυκαλίζονται  μεταξύ τους σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης στο διαδίκτυο. Πάντα μακριά από τον κόσμο, τον παλμό και τις ανάγκες του. Μια αποπροσανατολισμένη αντιπολίτευση αδυνατεί να ελέγξει μια διοίκηση που πελαγοδρομεί. Χαοτική εξέλιξη ομολογουμένως.

ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ, όμως, είναι ότι η ιδιότυπη στασιμότητα –ένθεν κακείθεν- που ορισμένες φορές αναβλύζει οσμές ακόμη και ακυβερνησίας, δείχνει να μην έχει διέξοδο. Σε μια εποχή που ο κόσμος έχει ανάγκη την ελπίδα, που αντιμετωπίζει πολλαπλά και πολυεπίπεδα προβλήματα ακόμα και επιβίωσης οι απαντήσεις που παίρνει είναι γενικόλογα ευχολόγια και προτροπές για «αντίσταση χωρίς γυρισμό» από την παράταξη Κορτζίδη. Η εναλλακτική λύση είτε λέγεται Κωνσταντάτος, είτε Πασβαντίδης είτε ακόμα και Τσαρπαλής, παίζει στο facebook με τους mutual και αδυνατεί να προτείνει κάτι διαφορετικό και κυρίως ουσιαστικό.

ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ οι υπάλληλοι του δήμου μένουν απλήρωτοι για μέρες, οι προμηθευτές χάνουν την ελπίδα να εξοφληθούν για χρέη ετών, το δάνειο-ανάσα απορρίφθηκε ουσιαστικά, ο δήμος αντιμετωπίζει σαφές οικονομικό πρόβλημα, τα μεγάλα έργα είναι ανύπαρκτα, τα παλιότερα γίνονται αποτυχημένες προσπάθειες να σταματήσουν ως τάχα «αυτοτελή».

ΚΙ ΕΝΩ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ κανείς μια ρεαλιστική λύση, ο Δήμαρχος χάνεται για μέρες  στις διαδηλώσεις της  Χαλυβουργικής και της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ και η αντιπολίτευση κάνει πολύμηνες συσκέψεις για να βρει κοινό αρχηγό και νόημα ύπαρξης. Οι υπόλοιποι που θα μπορούσαν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις –κυρίως η κεντροδεξιά- είναι ακόμα μακαρίως βυθισμένη στη νιρβάνα των προσωπικών διαφορών της παλιάς φρουράς και της ατολμίας στην ανάληψη πρωτοβουλιών από τις νεότερες προσωπικότητες. Είναι φανερή η ανάγκη της τόλμης και του σωστού συνδυασμού δυναμισμού αλλά και διαλλακτικότητας, από το χώρο αυτό κι όσους δεν υποκρύπτουν σκοπιμότητες -ή παλαιότερες υποχρεώσεις- στη σιωπή, τη δράση και τις επιλογές τους.

ΕΙΝΑΙ, λοιπόν, ηλίου φαεινότερον ότι υπό τις παρούσες συνθήκες αχτίδα ελπίδας δεν υπάρχει . Μπορούμε πλέον να μιλάμε χωρίς αμφιβολίες για βαθύ και οδυνηρό σκοτάδι απαισιοδοξίας! Και βέβαια, αν κανείς θεωρεί ότι κάποιο μαγικό ραβδί θα αλλάξει από τη μια στιγμή τη νοοτροπία της διοίκησης ή των σημερινών αντιπολιτευτικών σχημάτων, πλανάται πλάνην οικτράν! Τι περιμένουν, λοιπόν, οι πολιτικοί μας ταγοί; Πόσο πιο χαμηλά πρέπει να κατέβει ο δήμος στη σκάλα του κακού για να αποφασίσουν να παραμερίσουν τις άκαιρες προσωπικές τους φιλοδοξίες και να συνεργασθούν; Δεν είναι προτιμότερο να προλάβουν ένα μοιραίο δημοτικό «ατύχημα», παρά να συρθούν στο τραπέζι της συνεννόησης εκ των υστέρων, για να περιορίσουν τις συνέπειές του; Τόση ανωριμότητα; Τόση ανευθυνότητα; Τόσος πολιτικός αμοραλισμός; Δεν πρέπει αυτό να σταματήσει σήμερα κιόλας;

 

 

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ είναι

Πρόεδρος του ΝΑΟΕΛ Ιππόκαμπος,

Υπεύθυνος Τοπικής  Αυτοδιοίκησης της Β2 ΝΟΔΕ της Νέας Δημοκρατίας

και π. Δημοτικός Σύμβουλος Ελληνικού